Στη Λάρισα, όπου συνεχίζεται η δίκη για την υπόθεση των χαμένων βίντεο από τη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών, βρέθηκε σήμερα Παρασκευή, η Μαρία Καρυστιανού, εκφράζοντας για ακόμα μία φορά την απογοήτευσή της για την πορεία της δικαστικής διερεύνησης.
Σε δηλώσεις της έξω από το δικαστήριο, η μητέρα της Μάρθης Καρυστιανού άσκησε σκληρή κριτική στους χειρισμούς που έγιναν μετά τη σύγκρουση των τρένων, αναφερόμενη στην απομάκρυνση συντριμμιών από τον τόπο της τραγωδίας, στην απουσία τοξικολογικών εξετάσεων, αλλά και στην καθυστερημένη ένταξη του βιντεοληπτικού υλικού στη δικογραφία.
Παράλληλα, εξέφρασε τις αμφιβολίες της για το κατά πόσο θα αποδοθούν ευθύνες σε όσους εμπλέκονται στην υπόθεση.
Αναλυτικά η δήλωση της Μαρίας Καρυστιανού:
«Είμαστε στη Λάρισα για τη δίκη των χαμένων βίντεο.
Να θυμίσω σε όλους ότι όταν η δίκη είχε ξεκινήσει, είχαν γίνει μάλιστα και πολλές δικάσιμοι, οι οποίες εξελίσσονταν κανονικά μέχρι που ξαφνικά βρέθηκε βιντεοληπτικό υλικό, το οποίο ήταν πρωτογενές, αυτούσιο και αμέσως μετά διακόπηκε η δίκη με αίτημα της έδρας, δηλώνοντας κωλύματα της έδρας, ανικανότητα να συνεχίσει.
Το αποτέλεσμα ήταν ότι εμείς δεν είχαμε πρόσβαση σε αυτό το βιντεοληπτικό υλικό.
Όπως καταλαβαίνουν όλοι τη σημασία που θα είχε αυτό.
Εγώ θέλω να πω ότι δυστυχώς συνεχίζω να προσέρχομαι στα δικαστήρια, κρατώντας χαμηλές προσδοκίες για την ανεύρεση της αλήθειας και την απόδοση των ευθυνών εκεί που πρέπει.
Να πω ότι ζούμε σε μια χώρα στην οποία δύο ώρες μετά το έγκλημα, σκαπτικά μηχανήματα αναμόχλευαν το χώμα μαζί με τα υπολείμματα των ανθρώπων μας και τα πετούσαν δεξιά και αριστερά.
Την επόμενη μέρα στο πεδίο βρέθηκε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας να πετάει λουλούδια, ενώ ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Μεταφορών βόλταραν ελεύθερα στον χώρο.
Στη χώρα στην οποία οι ιατροδικαστές αρνήθηκαν να κάνουν τα προβλεπόμενα και αυτά που ορίζουν τα πρωτόκολλα και τις τοξικολογικές εξετάσεις, οι οποίες θα έδειχναν από ποια ουσία κάηκαν ζωντανοί οι άνθρωποί μας.
Ζούμε στη χώρα που ο ίδιος ο ανακριτής διέταξε και κατέσχεσε το βιντεοληπτικό υλικό, το οποίο στη συνέχεια δεν το ενσωμάτωσε στη δικογραφία παρά ενάμιση χρόνο μετά και μόνο μετά από τη μήνυσή μου, για αυτή και για άλλες παραβατικές πράξεις του.
Ζούμε λοιπόν σε αυτή τη χώρα, στην οποία η δικαιοσύνη απουσιάζει όταν υπόλογοι είναι οι πολιτικοί.
Ελπίζω κάποια στιγμή να ξυπνήσουμε σε μια αλλιώτικη χώρα, με μια πραγματική, ανεξάρτητη δικαιοσύνη και με μία αίσθηση των πολιτών ότι όποιος χρειαστεί να λογοδοτήσει θα το κάνει, διότι οι νόμοι θα αντιμετωπίζουν όλους τους πολίτες με τον ίδιο τρόπο».
