γράφει ο Νίκος Ταμουρίδης
«Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ω ψυχή! Και κοίτα τις φιλοδοξίες σου να υπερνικήσεις, αν δεν μπορείς με δισταγμό και προφυλάξεις να τις ακολουθείς. Κι όσο μπροστά πηγαίνεις, τόσο εξεταστική, προσεκτική να είσαι. Κι όταν φθάσεις στην ακμή σου, «Καίσαρ» πια, και περιωνύμου ανθρώπου σχήμα όταν λάβεις, τότε πια κυρίως πρόσεξε…!».
Πόσο όμορφα και πόσο διδακτικά μας προτρέπει, μέσα στο πνεύμα της ταπεινοσύνης που τον διέκρινε, ο μεγάλος Αλεξανδρινός μας ποιητής Κ. Καβάφης, να προσέχουμε στη ζωή μας, να είμαστε ταπεινοί και μετρημένοι σε κάθε πτυχή του βίου μας. Στο συγκεκριμένο ποίημα, με τίτλο «Μάρτιαι Ειδοί» (=μέσα μηνός Μαρτίου), ο ποιητής ουσιαστικά απευθύνεται σε οποιονδήποτε επιθυμεί να ανέλθει στα ψηλότερα σκαλοπάτια κάθε μορφής εξουσίας, προτρέποντάς τον να είναι ταπεινός, χωρίς εμμονική προσήλωση στο κυνήγι της εξουσίας και της δόξας.
Διαφαίνεται δε, ότι ο Καβάφης παίρνει αφορμή και εμπνέεται από το κεφάλαιο 23 του «κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο», όπου ο Χριστός υμνεί την ταπεινότητα και στηλιτεύει τις πράξεις των Γραμματέων και Φαρισαίων, για την αυταρέσκεια και το θεαθήναι, που τους διακατείχαν.
Και στη σημερινή εποχή, εάν θέλουμε να μιλήσουμε για τους ανθρώπους που διαχειρίζονται εξουσία και χρήμα, δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα από την πορεία που ακολούθησε ο Χριστός, κατά την χρονική περίοδο των ιερών παθών του, με αποκορύφωμα την δόξα της ταπεινοσύνης του με την Ανάστασή του, ύστερα από ένα φοβερό Γολγοθά.
Ειδικότερα, άξια αναφοράς αποτελούν τα παρακάτω λόγια του Χριστού μας, που δείχνουν τον καταστροφικό εγωισμό, την έπαρση και την αλαζονεία που χαρακτήριζαν τους τότε άρχοντες των αγίων τόπων:
«Επί της Μωϋσέως καθέδρας εκάθισαν οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι. Πάντα τα έργα αυτών ποιούσι προς το θεαθήναι τοις ανθρώποις. Φιλούσι την πρωτοκλισίαν εν τοις δείπνοις και τας πρωτοκαθεδρίας εν ταις συναγωγαίς και τους ασπασμούς εν ταις αγοραίς. Εγώ δε λέγω υμίν: Όστις υψώσει εαυτόν ταπεινωθήσεται, και όστις ταπεινώσει εαυτόν υψωθήσεται». Και σε μετάφραση: «Τη θέση του Μωυσή (ως δασκάλου) την πήραν οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι. Όλα τα έργα τους τα πράττουν για να κάνουν εντύπωση στους ανθρώπους. Τους αρέσουν οι καλύτερες θέσεις στα δείπνα και τα πρώτα καθίσματα στη συναγωγή, και να τους χαιρετούν με σεβασμό στην αγορά! Εγώ όμως σας λέγω: Όποιος υψώσει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί, κι όποιος ταπεινώσει τον εαυτό του θα υψωθεί».
Πόση προσοχή, λοιπόν χρειάζεται, όταν στην ζωή μας ανεβαίνουμε τα σκαλιά κάθε μορφής εξουσίας! Πόσο σημαντικό είναι να χαλιναγωγήσουμε το «εγώ» μας!
Τι πολύτιμο λοιπόν «θεϊκό δίδαγμα» για την ζωή μας: «Ταπεινοφροσύνη, το εφαλτήριο της δόξας! Εγωισμός, το προοίμιο της καταστροφής»!
