Κλιμακώνονται οι φωνές στο εσωτερικό της Ρωσίας που καλούν το Κρεμλίνο να εγκαταλείψει κάθε διπλωματική οδό και να προχωρήσει σε μια ολοκληρωτική στρατιωτική απάντηση στην Ουκρανία.
Η οργή των ακραίων κύκλων τροφοδοτείται από τα πρόσφατα ουκρανικά πλήγματα με drones σε καίριες ρωσικές υποδομές, σε συνδυασμό με την αίσθηση ότι η αμερικανική μεσολάβηση για τον τερματισμό της σύρραξης έχει αποτύχει.
Το «τελεσίγραφο» των σκληροπυρηνικών
Αν και οι φωνές δεν είναι νέες –ζητώντας εδώ και καιρό από πλήρη επιστράτευση και επιθέσεις στα κέντρα λήψης αποφάσεων του Κιέβου, έως και τη χρήση τακτικών πυρηνικών– η ένταση έχει χτυπήσει «κόκκινο».
Ο επιχειρηματίας Κονσταντίν Μαλοφέγεφ, σε πρόσφατη δήλωσή του, έθεσε το ερώτημα για τη μη χρήση πυρηνικών όπλων, τονίζοντας ότι ο πόλεμος απαιτεί «νίκη με κάθε κόστος».
Στο Telegram, επιδραστικοί μπλόγκερ όπως ο Γιούρι Μπαράντσικ καλούν τη Μόσχα να υιοθετήσει πιο σκληρές τακτικές, υποστηρίζοντας ότι η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί το Κίεβο για να αποδυναμώσει τη Ρωσία.
Το blog «Obsessed by War», με περισσότερους από 650.000 ακόλουθους, έχει ζητήσει να καταστούν μη βιώσιμες μεγάλες ουκρανικές πόλεις μέσω βομβαρδισμών.
Άλλοι θεωρούν ότι έχει έρθει η στιγμή να εγκαταλειφθούν οι υπό αμερικανική διαμεσολάβηση συνομιλίες και να επιδιωχθεί η πλήρης καταστροφή του ουκρανικού κράτους.
«Η έναρξη συστηματικών αεροπορικών επιδρομών στη Μόσχα από την ουκρανική χούντα δεν θα ήταν δυνατή χωρίς το πράσινο φως της Ουάσιγκτον. Και γιατί ο Τραμπ έδωσε τέτοιο πράσινο φως στον Ζελένσκι; Η απάντηση είναι απλή – το Ιράν είχε τον Τραμπ σε δύσκολη θέση και αναγκάστηκε να υπογράψει μια ταπεινωτική συμφωνία», δήλωσε ο μπλόγκερ Γιούρι Μπαράντσικ.
«Τώρα πρέπει να ξεσπάσει κάπου… Οπότε δεν έχουμε άλλη επιλογή – είτε θα υπερισχύσουμε του Τραμπ είτε εκείνος θα υπερισχύσει σε εμάς», ανέφερε στο Telegram.
Παρά τις έντονες πιέσεις, ο Βλαντίμιρ Πούτιν διατηρεί μια στάση αυτοσυγκράτησης. Παρόλο που κυβερνητικοί αξιωματούχοι έχουν παραδεχθεί ότι οι συνομιλίες με τις ΗΠΑ (μετά τη σύνοδο της Αλάσκας) παραμένουν σε τέλμα, το Κρεμλίνο αποφεύγει τις ακραίες ρητορικές.
Ο Πούτιν επενδύει στη σταδιακή κατάληψη στρατηγικών σημείων στο Ντονμπάς, όπως η Κοστιαντίνιβκα, και παρακολουθεί τις πολιτικές ανακατατάξεις στην Ευρώπη, εκτιμώντας ότι ο χρόνος λειτουργεί υπέρ της Ρωσίας.
Αναλυτές επισημαίνουν ότι το αυστηρά ελεγχόμενο σύστημα εξουσίας του Πούτιν επιτρέπει αυτή τη ρητορική όσο παραμένει εντός των «άγραφων κανόνων», αποφεύγοντας όμως την υιοθέτηση προτάσεων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση.
Η ρωσική ηγεσία βρίσκεται πλέον σε μια δύσκολη ισορροπία: από τη μία πλευρά, οφείλει να απαντήσει αποτελεσματικά στις ουκρανικές επιδρομές που πλήττουν το εσωτερικό της χώρας, και από την άλλη, επιδιώκει να διατηρήσει ανοιχτό το παράθυρο μιας διπλωματικής λύσης, αποφεύγοντας τον «ολόκληρο πόλεμο» που ζητούν οι πιο φανατικοί υποστηρικτές της.
Πρόσθεσε επίσης ότι πολιτικές δυνάμεις στην Ευρώπη που είναι εχθρικές προς τη Ρωσία φαίνεται να παραμερίζονται από πιο «ρεαλιστικές» πολιτικές δυνάμεις.
«Εκείνοι που θέλουν να αποκαταστήσουν φυσιολογικές σχέσεις μαζί μας, να σταματήσουν αυτή την ατελείωτη προσπάθεια στρατηγικής ήττας της Ρωσίας, ενισχύονται», είπε ο Πούτιν. «Στο τέλος όλα θα πάνε καλά».
