Τρία κόμματα συνολικά από τον Μάιο και μετά θα αλλάξουν άρδην το πολιτικό σκηνικό στην χώρα.
Ειδικότερα τον Μάιο αναμένεται η ίδρυση των κομμάτων Τσίπρα και Καρυστιανού και εν συνεχεία σε σύντομο χρονικό διάστημα θα δημιουργηθεί το κόμμα της «σκληρής» Δεξιάς.
Σε ότι αφορά το δεξιό κόμμα η ίδρυσή του τοποθετείται μετά την αποφυλάκιση του πρώην βουλευτή Ηλία Κασιδιάρη, ο οποίος δεν θα μπορεί να συμμετάσχει κανονικά έχοντας θεσμικό ρόλο αλλά θα είναι η «ψυχή» του.
Από τον Μάιο και μετά, το πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα εισέρχεται σε μία φάση ριζικής αναδιαμόρφωσης.
Τα τρία νέα σχήματα αναμένεται να εισέλθουν δυναμικά στο παιχνίδι.
Πρόκειται για σχηματισμούς που γεννιούνται από την ίδια την κοινωνική δυσαρέσκεια και την αίσθηση ότι η υπάρχουσα κυβερνητική κατάσταση δεν ανταποκρίνεται πλέον στις ανάγκες μεγάλων τμημάτων του εκλογικού σώματος.
Τον Μάιο, ξεκινούν την πορεία προς την πολιτική ανατροπή, δύο ονόματα με ισχυρή αναγνωρισιμότητα, αφενός ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος μετά την αποχώρησή του από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζει την μεγάλη επιστροφή του και αφετέρου η Μαρία Καρυστιανού, η πρόεδρος του Συλλόγου Θυμάτων Τεμπών, η οποία μετατρέπει την αγωνία και την απαίτηση για δικαιοσύνη σε πολιτική πρόταση.
Το κίνημά της, που έχει ήδη αρχίσει να παίρνει σάρκα και οστά, φιλοδοξεί να εκφράσει πολίτες που νιώθουν ότι το κράτος δικαίου έχει υπονομευθεί και ότι η καθημερινή διαχείριση της εξουσίας αφήνει πίσω της ανοιχτές πληγές.
Το καλοκαίρι, αναμένεται να εμφανιστεί και ο τρίτος πόλος:
Ένα κόμμα «σκληρής» Δεξιάς. Ο Κασιδιάρης, λόγω των νομικών περιορισμών που ισχύουν, θα αποτελεί τον ιδεολογικό πυρήνα του νέου σχηματισμού.
Η κίνηση αυτή έρχεται να καλύψει ένα κενό στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας, εκεί όπου μία μεγάλη μερίδα πολιτών θεωρεί ότι η κυβέρνηση έχει υιοθετήσει κεντροαριστερές θέσεις.
Το κοινό στοιχείο και των τριών είναι η αίσθηση ότι η σημερινή κυβέρνηση δεν μπορεί πλέον να συγκρατήσει τις φυγόκεντρες τάσεις της κοινωνίας.
Είτε πρόκειται για την οικονομική πίεση στα μεσαία και τα χαμηλότερα στρώματα, είτε για την έλλειψη εμπιστοσύνης στη Δικαιοσύνη μετά από σειρά σκανδάλων και καθυστερήσεων, είτε για την αδυναμία να δώσει πειστικές απαντήσεις σε ζητήματα ασφάλειας και εθνικής κυριαρχίας, η κυβέρνηση Μητσοτάκη φαίνεται να χάνει σταδιακά την ικανότητά της να ελέγχει το πολιτικό παιχνίδι.
Το επόμενο διάστημα θα είναι καθοριστικό. Ο Μάιος μπορεί να αποτελέσει την αρχή του τέλους μιας πολιτικής κυριαρχίας που για μεγάλο διάστημα φαινόταν αδιατάρακτη, με ευθύνη της αντιπολίτευσης η οποία στην υπάρχουσα μορφή και δομή της έκανε ότι μπορούσε για να περνάει «απαρατήρητη».
